در من
بیمارستانی است در حالِ تخریب
که پزشکی در آن
به معالجه ی خودش مشغول است
و پرستاران
یکی پس از دیگری
بیماران را به قتل می رسانند

حالا که
تشنج هایی مسری
این بیمارستان را
به مرزِ جنون کشانده
قوی ترین دوزهای این شعر نیز
آرامم نمی کنند

آقای دکتر!
تمامِ ترانه هایم را بالا آورده ام
سریع تر
نسخه ی این شعر را بپیچید!

#کامل_غلامی

نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۹۵ |

زمستان
مادر بارداری ست
بدونِ رحِم!
که پس از همخوابی با آسمان
دانه دانه
تکه های ابر را
پس می اندازد ...

#کامل_غلامی

نوشته شده توسط در شنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۵ |

خونریزی این نوشته ها بند آمده
هر کدام
در تک تکِ بندهایشان
لخته هایی تشکیل داده اند
و چه دیر بازگشته ای
حالا که تمامِ ترانه هایم عفونی شده اند

#کامل_غلامی

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و هفتم آبان ۱۳۹۵ |

سرباز ها
یکی پس از دیگری
تفنگ هایشان را بر زمین می گذارند
دیگر
صدایِ هیچ گلوله ای بلند نمی شود
پوتین های خاک خورده یِ زیادی تویِ حیاط پادگان افتاده که کسی برای پوشیدنشان قیام نمی کند
"این شهر چیزی برای تصاحب ندارد"
این را
سربازِ قسمتِ دیدبانی می گفت
وقتی تو را می دید
که دور می شدی

#کامل_غلامی

نوشته شده توسط در چهارشنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۵ |

عکس از امیرعلی.ق

نوشته شده توسط در چهارشنبه سی و یکم شهریور ۱۳۹۵ |

لبخندت
در این جهانِ غمگین
معجزه ای بود
از سویِ پیامبری که هرگز ادعای رسالت نداشت
و عشق
ناممکن ترین اتفاق ِ زندگی ام
همچون ایمانِ یک مسلمان
در کلیسایِ
یک کشورِ یهودی نشین

#کامل_غلامی


+ متاسفانه نمیدونم عکاس کیه

نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و هفتم مرداد ۱۳۹۵ |

رفتن
فعلِ خوبی نیست
چه برایِ تو که با ساکِ دستی ات در ایستگاه راه آهن "ایستاده" ای
چه برای گنجشکی که رویِ شاخه ی درخت "نشسته"
و چیزی از ادبیات نمی فهمد

#کامل_غلامی

Photo : @Ebi.Zandi

نوشته شده توسط در شنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۵ |

موهایت را نپوشان
خائن را که کفن نمی کنند
به زندانی بگویید
 این را پاسبان می گفت

#کامل_غلامی

نوشته شده توسط در سه شنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۵ |

دیروز پدرم
امروز من
فردا هم یکی از پسرانم
دنیا همیشه برای نسل من
معشوقه ای با چشم های درشتِ مشکی و موهایی بلند کنار گذاشته است
روزی
اگر زنی با چنین مشخصاتی
نیافتید
بدانید که دنیا به آخر رسیده

#کامل_غلامی

نوشته شده توسط در یکشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۵ |

    مسیح را به صلیب کشیدند

    من را

    به چشمانت

    #کامل_غلامی

نوشته شده توسط در چهارشنبه یازدهم فروردین ۱۳۹۵ |

نمیشناختمت

عـاشقت شــدم

چه میدانستم ماهی های برکه

هیچوقت

دستشان به دریا نمی رسد

#کامل_غلامی

رایمون نوشت : بنظرتون ماهی های برکه غمگین ترن یا پرنده های قفس؟

نوشته شده توسط در چهارشنبه چهاردهم بهمن ۱۳۹۴ |

کوپه های قطار را

یکی پس از دیگری جستجو میکنم

شالِ گردنت توی کوپه ی شماره ی هفت

کفش هایت تویِ کوپه ی پنجم

انگشترت را توی کوپه ی اول میابم

اینها امیدوارم میکنند تا خودم را قانع کنم که هنوز نرفته ای

اما

ساکِ دستی ات

هر چه میگردم پیدایش نمیکنم!

نوشته شده توسط در شنبه دوازدهم دی ۱۳۹۴ |

با رفتنت

به تمامِ شهر می فهمانم

که

مشکی

رنگِ عشقِ نیست

داغِ عشق است

نوشته شده توسط در سه شنبه هفدهم شهریور ۱۳۹۴ |

فصل درو

نزدیک است

مراقبِ گیسوانت باش

عکس رو از سرچ گوگل یافتم و اطلاعی از عکاسش ندارم

نوشته شده توسط در جمعه سیزدهم شهریور ۱۳۹۴ |

اینقدر

از تنهایی بد نگویید

شما که سرودن تمام شعرهایتان

از همین تنهاییست

+ این همه از تاریکی بد نگویید / شما که فروش چراغتان ، به لطف همین تاریکی ست / محمدشمس لنگرودی

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۳ |

من

در سرزمین عجایب بودم

لای موهایت

نوشته شده توسط در جمعه یکم اسفند ۱۳۹۳ |

یک نخ سیگار

یک میز و دو صندلی رو به روی هم

کافه ای که برای اولین با تو را در آن بوسیدم

خاطراتت دمار از روزگارم در آورده

این پنجمین سالی است

که بدونِ تو به این کافه می آیم

همه چیز تکراریست

با این تفاوت که تو تکرار نمی شوی

هنوز هم روی همان صندلی ای می نشینم

که با هم می نشستیم

هنوز هم

همان قهوه ای را سفارش میدهم

که با هم می خوردیم

حتی هنوز هم گارسون

با همان اداهای همیشگی و مسخره اش

و با صدایی تقلیدی میگوید

" نسکافه بیارم براتون یا کاپوچینو؟"

نوشته شده توسط در سه شنبه بیست و هشتم بهمن ۱۳۹۳ |

رفتم

گره از کارش باز کنم

قبل از حرکت به بندِ کفشم گره افتاد!

+ می روی تا گره از کارِ کسی باز کنی؟ / زِر نزن! بند ِ کتانیِ خودت پُر گره است

نوشته شده توسط در یکشنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۳ |

عاشقت که شد ،

دیوانه شد

و

پژمرد

شمعدانی ای که

از

پشت شیشه ی پنجره،

چشمانت

را میدید ...

نوشته شده توسط در جمعه هفدهم بهمن ۱۳۹۳ |

دستت را بـه من بده

تویی که هیچـوقتپایت را از زندگی ام بیـرون نکشیـده ای

نوشته شده توسط در چهارشنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۳ |

خدا راست می گفت!

"هر موجودی را برای هدفی خاص آفرید ام"

تو

آفریده شدی تا دلیلِ زندگیِ من باشی

نوشته شده توسط در دوشنبه ششم بهمن ۱۳۹۳ |

باد که می وزد

نگرانی ام چند برابر میشود

نوشته شده توسط در جمعه سوم بهمن ۱۳۹۳ |

زمستان،

يوزپلنگي گرسنه بود

که برای شکار بچه خرگوشی کوچک ، حقارت دانه های سفید برف را تحمل کرد.

نوشته شده توسط در پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۳ |

به جرمِ

بوسیدنِ

لب هایی که بوی سیب می داد

نوشته شده توسط در پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۳ |

بارش کج بود

چند نفر کمکش کردند

بار

به منزل رسید!

نوشته شده توسط در دوشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۳ |

بباف گیسوانت را

من به یادت

خیال ها میبافم

#کامل_غلامی

Photo : @ShivaKhademi

نوشته شده توسط در جمعه پنجم دی ۱۳۹۳ |

قبل ترها زندگی ام رنگ و بویی دیگر داشت / آن موقع ها کسی زیاد حواسش به من نبود / داشتم زندگی ام را می کردم / شاد بودم / می خندیدم / به دور از هرگونه ناراحتی و اندوه / یک زندگیِ بدونِ دردسر / پنجشنبه شب ها فال حافظ میگرفتم / جمعه ها میرفتم کنار استخر، توی پارک لاله زار / قهوه ترک میخوردم و برایِ پسربچه ای که سیگار میفروخت دست تکان میدادم / از وقتی آمده ای دیگر زندگی هیچ چیزش مثل سابق نیست / در نبودت ناراحتم / هر وقت هم که هستی، فکر به اینکه تا چند دقیقه ی دیگر خواهی رفت عصبانیم میکند / از وقتی آمده ای زندگی ام دگرگون شده / چند وقتیست آن کودک سیگار فروش را نمی بینم / مزه ی قهوه ی تُرک از زبانم افتاده / و اصلا یادم نیست که آخرین فالِ حافظم از لبِ معضوق بود یا مِی و مطرب / از قوتی آمده ای زندگی ام دگرگون شده / تا قوتی نخندی، نمی خندم / تا وقتی شاد نباشی ، شاد نیستم / حالم به حالت بستگی دارد / نمیدانم ای حس خوب است یا نه ولی این حس لعنتی را دوست دارم

نوشته شده توسط در سه شنبه بیست و چهارم تیر ۱۳۹۳ |