شمايى كه آن بالا نشسته اى، ليوانِ آبِ سردت را هورت مى كشى و ميگويى كنكور آسان است و فلان و بهمان، توجه داشته باش كه همين كنكورِ به قولِ شما آسان! از ديد خيلى ها ميتواند چطور باشد.
آزمونى كه تدريس دروسش توسط سازمانى خاص انجام شده (آموزش و پرورش) درحاليكه سوالاتش توسطِ يك سازمانِ ديگر طرح ميشود (سنجش). آزمونى كه آينده ى يك دانش آموز به ٤ ساعتِ آن بسته است و شما هيچ راه جبرانى برايش نگذاشته ايد (يك سال پشت كنكور ماندن اصلا به معنى جبران نيست. تلف شدنِ عمر است). آزمونى كه سوالات طرح شده در آن (تقريبا) هيچ سنخيتى با سطح كتاب و سطح آموزشِ دانش آموزان در مدارس ندارد.
همه ى اين عوامل فشارِ روحىِ بسيار شديدى بر دانش آموزان وارد ميكند. حتى اگر كنكور آسان هم باشد با توجه به شرايطِ آموزشىِ پايين در مدارس(ميانگين سطح همه مدارس كشور مدنظر است) و سطحِ متفاوت و غيرقابل قياسش با سوالات طرح شده در كنكور، استرس فراوانى به دانش آموز تحميل ميشود كه قطعا اين مسائل روحى و روانى ميتواند آينده وى را تحت تاثير قرار دهد.
آموزش و پرورش بايد توجه داشته باشد كه رسالت وى تنها رساندنِ دانش آموز به كنكور و تحويلش به مراكز آموزش عالى(دانشگاه ها) نيست. بلكه بايد نيروهاى كارآمد، موثر، و توانا در مديريت و برنامه ريزى تربيت كرده و بنيانِ آموزشى و تربيتى اين دانش آموزان را تقويت كند
نه اينكه با رشدِ دانش آموزانى مضطرب، غيرفعال از نظر ايده پردازى و ناتوان در مديريتِ خود، باعثِ ظهورِ دانشجويانى بى انگيزه، سطحى نگر و نمره محور شود. بايد به اين نكته توجه داشت كه دانش آموزانِ امروز، دير يا زود نيروىِ آموزشى و تربيتى و كارمندىِ فرداىِ جامعه را تشكيل خواهند داد و قطعا آموزش و پرورش بعنوان بالاترين ارگانِ مرتبط با پرورش كودكان نقشِ انكار ناپذيرى در تشكيل شخصيت دانش آموز دارد.
بايد آموزش به دانش آموزانمان را در مسيرى قرار دهيم تا تنها دليلِ درس خواندنِ آنان شور و شوق و علاقه به درس باشد، نه ترس از نمره و تنبيه و ساير فشار هاى روانى. مراقب باشيم، اين مشكلات روحى، تاثيراتِ منفىِ فراوانى بر دانش آموزانِ امروز، و دانشجويان و كارمندان فردا خواهد داشت. حواسمان را خوب جمع كنيم
بعدا نوشت: اگه کنکوری هستین و واسه انتخاب رشته دغدغه دارین یا اگه دانشجو هستین و میخواین به کنکوری ها کمک کنین این پست رو بخونین از ندا: رشته نامه
نوشته شده توسط در جمعه شانزدهم تیر ۱۳۹۶ | 